به دست من امروز جز این قلم نیست , باری خدمت می کنم
ابوالفضل بیهقی

 
تاريخ : یکشنبه 1391/02/03

خبرداغ تقریبا همه سایتها و روزنامه ها ی امروز این بود که پس از دو سال ،آقای احمدی نژاد درجلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام شرکت کرد با توجه به وجود مسائل مهمتری که اکنون نظام در داخل و خارج با آنها مواجه است- والبته بعضی به هردلیل به روی خود نمی آورند- قصد ورود به چنین مساله ای را نداشتم ،اما نتوانستم چند سطری در باره آن ننویسم.

با دیدن این خبرکه به نوعی از آن بوی تعجب و ذوق زدگی نسبت به اقدام رییس دولت توسط برخی مراکز خبری استشمام می شد، دلم به حال ملت و کشورسوخت که درجهانی که ثانیه به ثانیه از تحولات سریع بعضی کشورها عقب می مانیم، چشم امید او به دیدن و شنیدن چه خبرهایی باید روشن باشد.

 دراینکه رهبری ازعدم شرکت رییس دولت درجلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام راضی نبوده است.

و اینکه به ایشان گفته بود که باید درجلسات مجمع شرکت کند و نمی کرد.

واینکه رییس دولت به رغم ابلاغ رهبری به وی ،بعضی مصوبات مجلس را- آن چنان که خودم در جلسه ای از ریاست محترم مجمع در سال گذشته شنیدم – برای اجرا ابلاغ نمی کند.

 واینکه این موضع اشتباه رییس دولت، یک مساله هزینه بر برای نظام است و مساله ای نیست که وی بتواند یا بخواهد آن را از اختیارات شخصی خود بداند ، کمترین تردیدی نیست.عجیب اینکه مجلس در سوالش از رییس دولت در اسفتد ماه سال گذشته به این مساله بی اعتنایی نمود.

به اعتقاد من مساله این ها نیست.حتی مساله این نیست که چرا رییس دولت چنین مواضعی را در تقابل آشکار با رهبری اتخاذ می کند ، مساله ای که پاسخ به آن چندان سخت نیست.

به بازتاب منفی این مواضع غلط رییس جمهوردرداخل و خارج و بویژه درمیان طرفداران انقلاب وامام ،نیزکاری ندارم.

از نظرمن مساله این است که چرا مملکت باید هزینه چنین روشهایی را که حتی در سطوح مدیریت های میانی قابل اغماض نیست، در سطح مدیریت کلان خود بپردازد.

آیا اگر رییس دولت ،همچنان استانداراردبیل می ماند ومی دید فرماندار یا یکی ازمعاونانش به دستورات و ابلاغهای مکرراو بی اعتنایی می کند و به رغم تاکیدات مکررش در جلسات فرمانداران ومدیران شرکت نمی کند ،چه رفتاری را با او در پیش می گرفت؟

اگرچه این حضور، که درآن نشانه ای ازتبعیت رییس دولت از رهبری و ترک رویه گذشته وی دیده می شود، را می توان- البته به شرط تداوم آن- به فال نیک گرفت،امید وارم وی دراین ماههای باقی مانده از دولتش که به سرعت برق و باد می گذرند، با توجه به سوگندی که درپاسداری ازحریم قانون اساسی خورده است، حتی اگر- مثل شرکت درجلسه مجمع  تشخیص - احتمالا برخلاف میل شخصی او باشد، نسبت به سکوت و بی اعتنایی اش در نادیده گرفتن حقوق عزیزانی محبوس و محصورکه از قرار معلوم، جان بعضی از آنها به دلیل بیماری در معرض تهدید است ، و خانواده های آنها نگران و یا در معرض فروپاشی، هم ترک رویه کند و در جهت آزادی آنها تلاش و وساطت نماید.

این تقاضا ازمسول اصلی اجرای دقیق قانون اساسی در کشور،علاوه براینکه یک انتظار قانونی است ،یک انتظارحداقلی است.

آقای رییس دولت، اگر قرار باشد خط قرمزی داشته باشید، این جاست، نه حمایت از کسانی که احکام قضایی علیه  آنها صادر شده است و تیغ قانون دراجرا کند می نماید.

تردیدی ندارم که تاریخ فردا همانند تاریخ امروز، با توجه به نحوه رفتار رییس دولت دراین عرصه،  در مورد وی داوری جداگانه ای خواهد کرد.

از صمیم دل امید وارم نتیجه این داوری مثبت باشد.

---------------------

بعدالتحریر

البته در کنار این نظر خوش بینانه حضور رییس دولت درجلسات مجمع تشخیص مصلحت نظام، یک فرضیه بدبینانه هم وجود دارد وآن اینکه احمدی نژاد درادامه تقابل  نه چندان پنهانش با رهبری می خواهد با نزدیکی به هاشمی رفسنجانی بر وزن تقابل خود بیفزاید .من البته با این فرضیه موافقی ندارم و در صورت صحت این فرضیه، آن به دلیل هوشمندی هاشمی نتیجه ای برآن مترتب نمی بینم  و درعین حال هاشمی را به رغم همه بی مهری هایی که در حقش می شود ،همچنان سنگر استواری در دفاع از رهبری می بینم.

 



ارسال توسط غلامعلی رجائی